Lentevrouw

Gezien ik te laat of misschien zelfs heel vroeg ben voor Sint Maarten of -erklaas, de Paashaas en -klokken, de kerstman en andere met een gat in hun hand gezegende kindervrienden, zie ik mij genoodzaakt nog een extra man uit te vinden, of om het – zij het bijna onvoelbaar - feministisch en averechts te houden: een vrouw.

Simplisme schijnt te sieren, dus schenk ik haar de naam "Lentevrouw", en dit omdat het een vrouw is die in de lente komt, uiteraard.
U vindt het vast weinig vernieuwend, de kerstman, een man die toch wel met kerst verschijnt, heet toch ook gewoon…kérstman?

Geen meetlint op deze aarde is echter groot genoeg om het verschil tussen de kerstman en de Lentevrouw te meten.

Allereerst krijgt de Lentevrouw, zoals u ziet, een hoofdletter. Dat getuigt van klasse, standing, schoonheid, wijsheid, het kunnen omdraaien van pannenkoeken zonder een spatel te gebruiken en toch niet het plafond te voorzien van een vetvlek ter grootte van een kleine trampoline, en nog zoveel meer.

Ten tweede zorgt de kerstman voor de bevrediging van al uw materiële behoeften, de Lentevrouw daarentegen, wordt ingeschakeld wanneer u verlangt naar iets ontastbaars.

Niet dat de Lentevrouw zo idyllisch is. Ze heeft gewoon armpjes vergelijkbaar met ongekookte spaghettislierten; op haar eentje goederen transporteren zou haar dus niet ten goede komen en rendieren utiliseren was in der tijd geen optie, gezien deze dame hiervoor een allergie en doodsangst had gekweekt (elke dag water en veel zonlicht volstond).

Zo, nu de Lentevrouw eindelijk bestaat, is het maar logisch dat er ook verlanglijstjes naar haar geschreven worden.
Sta mij toe één van de eersten te zijn:

Lieve Lentevrouw,

Graag zou ik van u ontvangen:

- Iemand die mij mist als ik er niet ben

- Iemand die lichtjes in z’n ogen krijgt als ie me ziet

- Iets onverwachts en aangenaams

Gelieve het schrijnende egoïsme achtergrondwaarts te duwen.

Alvast bedankt,

Chiara.

- 11 april 2008

Over koeken en komkommers

Er fladderde een klein bruin vogeltje voorbij in de tuin. Het geflapper van zijn vleugels klonk precies hetzelfde als een straaltje melk dat tussen cornflakes sijpelt. Ik denk dat er iets mis is met mijn oren. Verdorie!

Over oren gesproken, onlangs zag ik een man vol overgave in z’n eigen linkerexemplaar peuteren. Het zag eruit alsof het deugd deed. Toen haalde ie z’n pink eruit, keek triomfantelijk naar wat ie had gevangen en stak het zonder aarzelen in z’n mond. Ik vond het erg vies, maar kon niet stoppen met kijken. Hij zag dat ik het gezien had, en nog steeds kon ik niet stoppen met kijken. Even dacht het schaamrood richting mijn wangen te marcheren, maar ik besefte net op tijd dat ìk heus niet degene was die zich betrapt moest voelen. Staren naar oorsmeer-etende kerels is toch geen misdaad? Néén!

Enkele uren later duwde iemand een stapel versgekopieerde Zweedse gedichten – waarvan ik nu weet dat ik ze nooit zou lezen - in m’n handen. Het gloeide en rook een beetje giftig. Plots bedacht ik dat de warmte van de papieren het behaaglijkste was dat me in de voorbije weken was overkomen. Dat vond ik een beetje zielig, dus stopte ik maar met het te denken en at een koekje. Blijdschap!

Over kopiëren gesproken, als de juf van Latijn haar toetsen thuis had geprint, dan roken die naar komkommer. Daar werd ik zo rustig van dat alle concentratie weggleed en ik slechte punten haalde. Làstig!

In de les bedacht ik dat het fijn zou zijn om iets nuttigs te kunnen maken van plastieken zakjes, kwestie van m’n milieubewuste geweten te sussen. Tijdens de naarhuiswandelingstocht lieten de weergoden hun privézwembad leeglopen. Het meeste ervan leek alleen op míjn hoofd terechtgekomen te zijn. Uit boosheid vroeg ik bijna een plastieken zakje in de supermarkt. Wraak!

Een brein van vijftien

Oh, echt Herman? En bevat het enigszins een bron van waarheid? Dat valt nog te bekijken. Maar Johan, het is toch te zien aan de appels? Potloodpunten… Hoge score. Hoezo? Weet ik veel. Marianne, ik heb schoon genoeg van jou en je kuren! Mijn dochter zal Leontientje heten. En onze autistische zoon? Je hebt de nietjes weer kwijtgespeeld, leeghoofd! Hij wou niet eens naar de bioscoop met mij! Zij zegt altijd 'cinema'. Wat erg voor je, hoe lang al? Op zijn minst twee keer! Het is toch niet te geloven zeker! Al wil dat niet zeggen dat je de vissen geen eten meer moet geven. Och, als je daar ook al moet naar luisteren heb je helemaal geen leven meer. Iedereen heeft toch een job? Dat heb ik nu nog nooit gezien. Nou, Hugo anders niet… Die met de rode sokken? Twee euro negenenveertig cent. Prima! Ze lust toch geen mayonaise? Ach, de liefde… Zullen we verhuizen naar Guatamala? En dat valt niet eens af te ronden op een halfje. Calamares zijn gemaakt van inktvis! Breek nou m’n klomp… Kom jij dan ook naar de begrafenis van onze Jozef? Als ik nou eens wist wat ik aan moest trekken op zo’n heuglijke dag. "Sowieso" spel je zo. Zijn zweet ruikt naar ajuinen. Waar is je haagschaar als je hem nodig hebt? Och, dus dat is ook al tweeslachtig? Zoals bij goedkope sportschoenen. Doe niet zo melodramatisch, Jeanine. Het was mijn beurt om de afwas te doen! Ophokplicht! Yoghurt is best wel gezond. Stop eens met je sokken binnenstebuiten in de wasmand te gooien. Opa wordt daar depressief van. Tja, wat wil je met al die medailles? Geen reclame a.u.b. Waar stickers allemaal niet goed voor zijn… Luuk, ben je zeker dat dat wel mag? Toiletpapier met aloë vera is in de aanbieding, dames! Ik zei je al dat ik allergisch was aan noten, kijk nou wat je hebt aangericht! Zelf gebakken? Zo zou het er uit zien als je het fonetisch op zou schrijven. Dat is interessant! Ze kosten te veel… Doe niet zo brutaal! Een kleintje met veel mayonaise alsjeblieft. Vrouwen en kinderen eerst. Nee, niet schieten!!! Ik heb een nieuwe televisie gekocht. Echt een wolk van een baby! Laat je niet zo beïnvloeden door anderen. Puik! Zoiets zeg je toch niet tegen je vader! Ik ben aan het sparen. De begrafenis is zaterdag. En alle West-Vlamingen ook. Barbecue? Carpooling is ook een oplossing. Red de zeehondjes! Leuke bontjas heb je daar, Véronique. Verkleinwoorden zij totaal overbodig. Ben je zeker dat je er klaar voor bent? Hij zou op ski-vakantie willen vertrekken zonder zijn vriendin… Dat was de druppel die de emmer deed overlopen! Sodemieter op… Helemaal naar Groenland? Mag het ietsje meer zijn? Ze is al dagen niet meer buiten geweest. Haast je, straks mis je het vliegtuig nog. Cliché. Toen ging hij echt helemaal over de rooie. Vervolgens kleur je het derde vakje blauw. De zon schijnt in mijn ogen. God, wat haat ik vakantie. Hoezo, diffusie? Wil je geen kaneel, dan? Oh, jee, nog een kwartier. Als ze nou eens niet zo kinderachtig zou doen. Komaan, waar is je gevoel voor humor? Ze zit nu vast snode plannen te smeden. Mevrouw, we weten heus wel waar we mee bezig zijn. Denk je dat je het zelf beter kunt? Uit de weg! Ronduit belachelijk, Patrick! Vroeger was ik gelukkiger. Let op dat de diepvrieserwten niet weer in haar neus verdwijnen he, Kathleen. Uitmuntend! Je zit nu al de hele dag in die tuin van je. Ze kan er toch ook niet aan doen dat ze zo lelijk is? Een kopje thee zal je goeddoen. Niet in slaap vallen! Als je het niet weet moet je het opzoeken in een woordenboek. De koelkast staat nog open. Wat is jouw lievelingskleur? Trek nou maar ‘n trui aan, voor je kou vat. Doe maar pessimistisch, niemand let er op! De appel valt niet ver van de boom. Hé, je hebt een piano in de woonkamer staan! Wat lief, zijn ze voor mij? Je verjaart maar eens per jaar, hé. Ik zeur toch helemaal niet? Daar wil ik een foto van nemen! Heb je ‘n pleister voor me? Neen, je moeder moet de aardappelen nog schillen. Kijk nog wat TV. Komt tante Marleen ook eten? Ik kan dat serpent niet uitstaan! Dat liedje had ik nog nooit eerder gehoord. Mama, papa, ik ben homo. Wil je ook een sigaar? Geen boter op mijn boterham! Je ruikt niet zo fris. Kijk, Leo staat in de krant! Vanwaar die extreme haat voor walvissen? Twee klontjes. Mijn voet slaapt. Een klein bruin brood, gesneden alsjeblieft. Jij hebt talent!

- 4 april 2006